מלוכישע קינסטלעכע אינטעליגענץ — ווער וועט פֿאַרמאָגן די מאַשין?

אַ שוועדישע פֿירמע, וואָס וועט מאָרגן האָבן אַן אײַנפֿאַל וואָס קען איבערקערן אַ גאַנצע אינדוסטריע, וועט דאַרפֿן רעכן־קראַפֿט.

אַ דאָקטער, וואָס וויל ניצן קינסטלעכע אינטעליגענץ כּדי צו דערקענען אַ קרענק פֿריִער, וועט דאַרפֿן רעכן־קראַפֿט.

אַ פֿאָרשער, אַן אינזשעניר, אַ שפּיל־אַנטוויקלער, אַן אַרבעטער אין פֿאַבריק, אַ מלוכה־אַמט און אונדזער אַרמיי — אַלע וועלן זיי דאַרפֿן רעכן־קראַפֿט.

די פֿראַגע איז דעריבער שוין מער נישט, צי שוועדן דאַרף קינסטלעכע אינטעליגענץ.

די פֿראַגע איז אַן אַנדערע:

ווער וועט פֿאַרמאָגן די אינפֿראַסטרוקטור?

מע שטעלט דאָס גערן פֿאָר ווי אַ טעכנישע פֿראַגע. נו, גלייבט מיר — עס איז גאָר נישט קיין טעכנישע פֿראַגע. עס איז אַ פֿראַגע פֿון מאַכט.

אויב די וויכטיקסטע רעכן־קראַפֿט פֿון דער צוקונפֿט וועט געהערן צו אַ קליינער הייפֿל גלאָבאַלע קאָנצערנען, קען שוועדן בײַ זיי קויפֿן באַדינונגען. מיר קענען דינגען זייערע מאַשינען. מיר קענען צאָלן זייערע פּרײַזן. מיר קענען זיך צופּאַסן צו זייערע פּריאָריטעטן.

אָבער פֿאַרמאָגן וועלן מיר זיי נישט.

און אַ לאַנד, וואָס קאָנטראָלירט נישט קיין איין חלק פֿון דער אינפֿראַסטרוקטור, פֿון וועלכער זײַן עקאָנאָמיע און זײַן גאַנץ געזעלשאַפֿטלעך לעבן ווערן אָפּהענגיק, האָט שוין שטילערהייט אָפּגעטראָטן אַ שטיק פֿון זײַן פֿרײַהייט צו האַנדלען.

דערפֿאַר וועט שוועדן בויען אַ נאַציאָנאַל קראַפֿטווערק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ.

די מלוכה זאָל פֿאַרמאָגן די אינפֿראַסטרוקטור — די מענטשן זאָלן זי אָנפֿילן מיט געדאַנקען

דאָס מיינט נישט, אַז די מלוכה וועט באַשטימען וואָסערע אַפּליקאַציעס מענטשן בויען.

דאָס מיינט נישט, אַז אַ מיניסטעריום וועט פּרובירן ווערן די קומעדיקע טעכנאָלאָגיע־פֿירמע.

דאָס מיינט נישט, אַז באַאַמטע וועלן פֿירן די המצאה בײַ דער האַנט.

פּונקט פֿאַרקערט.

שוועדישע פֿירמעס וועלן בויען די באַדינונגען. אונטערנעמער וועלן גרינדן די פֿירמעס. אוניווערסיטעטן וועלן פֿאָרשן. פּראָגראַמירער, קינסטלער, אינזשענירן און אויספֿינדער וועלן שאַפֿן זאַכן, וואָס קיין פּאָליטיקער האָט זיך נאָך נישט געקענט פֿאָרשטעלן.

אָבער די גרונט־אינפֿראַסטרוקטור זאָל שטיין דאָ.

אויף שוועדישער ערד.

אונטער שוועדישן געזעץ.

אונטער שוועדישער דעמאָקראַטישער קאָנטראָל.

שוועדן האָט געבויט באַנען, קראַפֿטווערק, וועגן, אוניווערסיטעטן און דיגיטאַלע נעצן, ווײַל געוויסע אינוועסטיציעס זײַנען גרעסער ווי דער איינצלנער מענטש און די איינצלנע פֿירמע — און פֿאָרט זײַנען זיי אַ תּנאַי פֿאַר דער פֿרײַהייט פֿון ביידע.

די קאַפּאַציטעט פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ ווערט אָט אַזאַ מין אינפֿראַסטרוקטור.

מע הייבט אָן מיט 20,000 פּראָצעסאָרן

דער ערשטער עטאַפּ מוז זײַן גרויס גענוג, אַז ער זאָל עפּעס באַטײַטן.

מע בויט אַ שוועדישן קאַמפּוס פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ, אויסגערעכנט אויף ווייניקסטנס 200 ביז 250 מעגאַוואַט, מיט אָרט צו וואַקסן.

מע שטעלט אַרײַן אין ערשטן עטאַפּ אַרום 20,000 אַוואַנסירטע פּראָצעסאָרן פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ.

די אינוועסטיציע שאַצט מען אויף 20 ביז 35 מיליאַרד קראָנען.

דאָס איז אַ סך געלט.

פּאָליטיק, וואָס האָט צו טאָן מיט דער צוקונפֿט, קאָסט געלט.

אָבער לאָמיר האַלטן די פּראָפּאָרציעס פֿאַר די אויגן.

שוועדנס לאַנג־טערמיניקע פּאָליטישע אַמביציע פֿאַר נײַער קערן־ענערגיע באַטרעפֿט אַרום 10,000 מעגאַוואַט. דער אָפֿיציעלער בוי־חשבון פֿאַר אַזאַ פֿאַרנעם ליגט אַרום 826 מיליאַרד קראָנען, און אַ ברייטערער פּלאַנירונג־סצענאַר אַרום 1.3 ביליאָן (דאָס הייסט: טויזנט דרײַ הונדערט מיליאַרד).

דער ערשטער גרויסער שוועדישער שריט אין קינסטלעכער אינטעליגענץ באַטרעפֿט, הייסט עס, בערך צוויי פּראָצענט פֿון אָט דעם פּלאַנירונג־סכום.

פֿאַר בערך צוויי פּראָצענט קען שוועדן אָנהייבן בויען די רעכן־אינפֿראַסטרוקטור, וואָס פֿירמעס, פֿאָרשונג, וווילפֿאַרט און דער עפֿנטלעכער סעקטאָר וועלן דאַרפֿן אין דער תּקופֿה פֿון קינסטלעכער אינטעליגענץ.

מיר קענען זיך פֿאַרגינען צו רעדן וועגן ביליאָנען פֿאַר דער ענערגיע־צושטעל פֿון דער צוקונפֿט.

נו, קענען מיר זיך אויך פֿאַרגינען צו רעדן וועגן עטלעכע צענדליק מיליאַרדן פֿאַר דער טעכנאָלאָגיע, וואָס וועט אָט די ענערגיע ניצן — און שאַפֿן דעם קומעדיקן דור פֿירמעס, פֿאָרשונג און פּראָדוקטיוויטעט.

מע מאַכט פֿון שוועדנס נאַטירלעכע מעלות אַ שוועדישע שטאַרקייט

שוועדן האָט עלעקטריע אָן פֿאָסילע ברענשטאָפֿן.

מיר האָבן די וואַסער־קראַפֿט.

מיר האָבן אַ קאַלטן קלימאַט, וואָס גיט גוטע באַדינגונגען פֿאַר עפֿעקטיווער אָפּקילונג.

מיר האָבן טעכנישע אוניווערסיטעטן, אַן אַוואַנסירטע אינדוסטריע, אינזשענירן, און אַ לאַנגע טראַדיציע צו פֿאַרבינדן פֿאָרשונג מיטן פּראַקטישן בויען פֿון אַ געזעלשאַפֿט.

אָבער גוטע באַדינגונגען אַליין זײַנען נישט גענוג.

מע דאַרף זיי ניצן.

די נעץ־קאַפּאַציטעט אין צפֿון־שוועדן איז נישט אָן אַ גרענעץ. דעריבער זאָל מען דאָס אָרט נישט אויסקלײַבן דורך אַ שיינהייט־קאָנקורס צווישן קהילות אָדער דורך פּאָליטישער סימבאָליק. מע זאָל עס אויסקלײַבן דאָרט, וווּ שוועדן קען פֿאַרזיכערן קראַפֿט, פֿיבער־פֿאַרבינדונגען, פֿיזישע זיכערהייט, דאָס ניצן פֿון איבעריקער וואַרעמקייט, און אָרט צו וואַקסן.

פּאָליטיק איז נישט זיך ווינטשן אַ סערווער־זאַל.

פּאָליטיק איז אים בויען.

שוועדישע פֿירמעס זאָלן קענען קאָנקורירן אָן בעטן רשות בײַ סיליקאָן־וואַלי

אַ קליינע שוועדישע פֿירמע זאָל נישט דאַרפֿן זײַן אַן אַמעריקאַנער ריז, כּדי צו באַקומען צוטריט צו אַוואַנסירטער קאַפּאַציטעט פֿון קינסטלעכער אינטעליגענץ.

דעריבער וועט שוועדנס קראַפֿטווערק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ פֿאַרקויפֿן רעכן־קאַפּאַציטעט צו שוועדישע און אייראָפּעיִשע פֿירמעס לויט אָפֿענע און פֿאַרשטענדלעכע כּללים.

קליינע פֿירמעס און נײַע פֿירמעס וועלן קענען באַקומען רעכן־טשעקן.

אוניווערסיטעטן און פֿאָרשונג וועלן האָבן סטראַטעגישן צוטריט.

דער עפֿנטלעכער סעקטאָר וועט קענען ניצן ספּעציעל באַשיצטע שוועדישע סבֿיבֿות.

מעדיצינישע דאַטן, מלוכה־אינפֿאָרמאַציע און מאַטעריאַל וואָס איז וויכטיק פֿאַר דער זיכערהייט פֿון לאַנד, זאָל מען קענען באַאַרבעטן אין אַן אינפֿראַסטרוקטור, וועמענס יורידישע, טעכנישע און פֿיזישע קאָנטראָל געפֿינט זיך אין שוועדן.

דאָס איז טעכנאָלאָגישע סוּווערעניטעט אין דער פּראַקטיק.

נישט קיין פֿענדל אויף אַ פֿרעמדן סערווער.

דער רווח זאָל צוריקגיין צו דער געזעלשאַפֿט

ווען פּריוואַטע אינטערנאַציאָנאַלע פֿירמעס בויען סערווער־זאַלן אין שוועדן, קענען זיי שאַפֿן אַרבעט און אינוועסטיציעס. זייער גוט.

אָבער זייער פֿאַרמעגן איז זייערס.

זייערע באַשלוסן זײַנען זייערע.

און זייער רווח איז זייערער.

אַ שוועדיש קראַפֿטווערק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ וועט האָבן אַן אַנדער פּרינציפּ.

פֿירמעס צאָלן פֿאַר דער קאַפּאַציטעט וואָס זיי ניצן. אייראָפּעיִשע קונים קענען קויפֿן קאַפּאַציטעט. עפֿנטלעכע אינסטיטוציעס קענען קויפֿן זיכערע שוועדישע באַדינונגען.

די הכנסות זאָלן צוערשט צאָלן פֿאַרן באַטריב, פֿאַר דער זיכערהייט און פֿאַרן כּסדרדיקן באַנײַען פֿון די פּראָצעסאָרן.

דערנאָך זאָל דער עודף געהערן צום בעל־הבית.

און דער בעל־הבית זאָל זײַן דאָס שוועדישע פֿאָלק.

מע קען עס ווידער אינוועסטירן אינעם קומעדיקן דור רעכן־קראַפֿט, אין פֿאָרשונג, אין בילדונג און אין וווילפֿאַרט.

דאָס איז דער חילוק צווישן דעם, וואָס שוועדן איז בלויז דער מאַרק פֿאַר דער נײַער טעכנאָלאָגיע — און דעם, וואָס שוועדן פֿאַרמאָגט אויך אַ טייל פֿון אירע פּראָדוקציע־מיטלען.

מע בויט פֿאַר 100,000 — מע קויפֿט צוערשט 20,000

מיר זאָלן זײַן דרייסט, אָבער נישט לײַכטזיניק.

דעריבער בויען מיר די אינפֿראַסטרוקטור פֿון אָנהייב אָן אויפֿן פֿאַרנעם פֿון אַ גיגאַ־פֿאַבריק, אָבער שטעלן אַרײַן אין ערשטן עטאַפּ אַרום 20,000 פּראָצעסאָרן.

ווען די קאַפּאַציטעט ווערט גענוצט, בויען מיר ווײַטער.

50,000.

דערנאָך 100,000.

אָבער דעם קומעדיקן שריט טוט מען, ווײַל שוועדישע און אייראָפּעיִשע קונים דאַרפֿן די קאַפּאַציטעט — נישט ווײַל עפּעס אַ מיניסטער דאַרף איבערשנײַדן נאָך אַ סטענגע.

אַ פֿולע גיגאַ־פֿאַבריק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ וועט קאָסטן, שאַצט מען, אַרום 75 ביז 125 מיליאַרד קראָנען.

אַפֿילו דאָס באַטרעפֿט בלויז אַרום 6 ביז 10 פּראָצענט פֿונעם ברייטערן פּלאַנירונג־ווערט פֿון דער קערן־ענערגיע־אויסברייטערונג, וועגן וועלכער שוועדן רעדט שוין סײַ ווי.

און דער אייראָפּעיִשער פֿאַרבאַנד זוכט פּונקט איצט פּראָיעקטן פֿאַר אייראָפּעס קומעדיקע גיגאַ־פֿאַבריקן פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ.

שוועדן זאָל נישט שטיין בײַ דער זײַט און קויפֿן אַ בילעט צו יענעמס צוקונפֿט.

שוועדן זאָל העלפֿן זי בויען.

קינסטלעכע אינטעליגענץ איז צו וויכטיק, מע זאָל זי איבערלאָזן אין די הענט פֿון געציילטע

עס וועלן זיך געפֿינען אַזוינע וואָס וועלן זאָגן:

דער מאַרק וועט דאָס שוין אַליין אויסאָרדענען.

דער מאַרק איז אויסגעצייכנט אין אַ סך זאַכן. ער זאָל בויען די פֿירמעס, שאַפֿן די באַדינונגען, קאָנקורירן און געפֿינען לייזונגען, וואָס קיין פּאָליטיקער וואָלט קיין מאָל נישט געקענט אויספּלאַנירן.

אָבער דער מאַרק ענטפֿערט נישט אַליין אויף דער פֿראַגע פֿון נאַציאָנאַלער זיכערהייט.

ער גאַראַנטירט נישט, אַז די שוועדישע מעדיצין וועט האָבן קאַפּאַציטעט, ווען דער באַדאַרף וועט אויפֿרײַסן.

ער גאַראַנטירט נישט די שוועדישע פֿאָרשער קיין צוטריט.

ער גאַראַנטירט נישט די קליינע פֿירמעס קיין יושרדיקן שאַנס קעגן די גרעסטע קאָנצערנען אויף דער וועלט.

און דער עיקר: ער גאַראַנטירט נישט, אַז דער רווח פֿון אַ סטראַטעגישן שוועדישן געזעלשאַפֿטלעכן פֿאַרמעגן וועט אָנקומען צו די שוועדישע בירגער.

אָט דאָ קומט אַרײַן די דעמאָקראַטיע.

מיר וועלן נישט פֿאַרמלוכישן דעם שעפֿערישן כּוח פֿון מענטשן.

מיר וועלן אים געבן אַ שוועדישן גרונט אונטער די פֿיס.

מיר וועלן נישט לאָזן די מלוכה אויספֿינדן אַלע פֿירמעס פֿון דער צוקונפֿט.

מיר וועלן זאָרגן, אַז די פֿירמעס פֿון דער צוקונפֿט זאָל מען קענען אויספֿינדן דאָ.

מיר וועלן נישט פֿאַרשליסן שוועדן פֿאַר דער וועלט.

מיר וועלן מיטאַרבעטן מיט די סקאַנדינאַווישע לענדער און מיט אייראָפּע, און זיי פֿאַרקויפֿן קאַפּאַציטעט.

אָבער מיטאַרבעט פֿאָדערט נישט, אַז מע זאָל זיך אָפּזאָגן פֿון פֿאַרמאָגן עפּעס אַליין.

פּונקט פֿאַרקערט.

ווער עס וויל מיטאַרבעטן ווי אַ זעלבשטענדיקער, מוז אויך האָבן וואָס צו ברענגען צום טיש.

שוועדן זאָל נישט ווערן קיין דיגיטאַלע רוי־מאַטעריאַל־קאָלאָניע

מיר וועלן זיך נישט באַנוגענען מיט צושטעלן די עלעקטריע, די ערד און די קעלט, בשעת אַנדערע פֿאַרמאָגן די מאַשינען, די מאָדעלן, די קונים און די רווחים.

מיר וועלן ניצן אונדזערע נאַטור־אוצרות צו בויען וויסן, פֿירמעס און בשותּפֿותדיקן קאַפּיטאַל אין שוועדן.

די וואַסער־קראַפֿט האָט געבויט די אינדוסטריע.

די טעלעקאָמוניקאַציע האָט געבויט פֿירמעס.

די בילדונג האָט געבויט וויסן.

איצט זאָל די שוועדישע רעכן־קראַפֿט העלפֿן בויען דעם קומעדיקן דור.

סוף־כּל־סוף גייט עס דאָ אין פֿרײַהייט.

די פֿרײַהייט פֿון אַ קליינער פֿירמע צו קאָנקורירן.

די פֿרײַהייט פֿונעם פֿאָרשער צו פֿאָרשן.

די פֿרײַהייט פֿון עפֿנטלעכע אינסטיטוציעס צו באַשיצן די דאַטן פֿון מענטשן.

די פֿרײַהייט פֿון שוועדן צו נעמען אייגענע באַשלוסן, ווען די וועלט ווערט אומזיכערער.

און די פֿרײַהייט פֿון אַ פֿאָלק צו זאָגן:

די אינפֿראַסטרוקטור, וואָס מיר דאַרפֿן בשותּפֿות, קענען מיר אויך בויען בשותּפֿות.

מיר וועלן נישט דינגען די גאַנצע צוקונפֿט בײַ אַנדערע.

מיר וועלן פֿאַרמאָגן אַ טייל פֿון איר אַליין.

בויט שוועדנס קראַפֿטווערק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ.

פֿון ווערטער צו מעשׂים — אַזוי בויען מיר שוועדנס קראַפֿטווערק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ

אַ וואַל־מאַניפֿעסט טאָר נישט בלײַבן שטעקן בײַ ווערטער. ער מוז זאָגן, וואָס מע וועט טאָן, ווען מע וועט עס טאָן, און ווער עס טראָגט די אַחריות. דער באַדאַרף אין קינסטלעכער אינטעליגענץ וועט נישט ווערן קלענער. ער וועט וואַקסן גיכער, ווי אונדזערע הײַנטיקע אינסטיטוציעס קענען פּלאַנירן.

שוועדן וועט דעריבער נישט בויען קיין פּרוּוו־אַנשטאַלט און דערנאָך זיצן און וואַרטן אויף אַן אָפּשאַצונג. מיר וועלן בויען אַ נאַציאָנאַלע אינפֿראַסטרוקטור, וואָס קען וואַקסן יעדעס יאָר.

5,000 פּראָצעסאָרן אין 2028. 20,000 פּראָצעסאָרן אין 2030. 50,000 פּראָצעסאָרן אין 2032. ווייניקסטנס 100,000 פּראָצעסאָרן אין 2035.

די פֿירערשאַפֿט: אַ שליחות, נישט קיין מיניסטעריום

דער פּאַרלאַמענט וועט באַשליסן וועגן צילן, אייגנטום, פֿינאַנצירונג און קאָנטראָל. אָבער דעם פּראָיעקט וועט נישט פֿירן קיין מיניסטעריום און נישט קיין עדה אַמטן, וואָס היטן איטלעכער זײַן אַלט געביט.

מע גרינדעט אַ מלוכה־פֿירמע, Sveriges AI-kraftverk AB (שוועדנס קראַפֿטווערק פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ), מיט איין איינציקער שליחות: בויען, פֿאַרמאָגן און אַנטוויקלען שוועדישע רעכן־קראַפֿט.

די פֿירערשאַפֿט רעקרוטירט מען אָפֿן און אינטערנאַציאָנאַל, צווישן מענטשן וואָס האָבן טאַקע געבויט דאַטן־צענטערס, ענערגיע־סיסטעמען, טעכנאָלאָגיע־פֿירמעס און אַוואַנסירטע אינפֿראַסטרוקטור פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ. אַמטן, אוניווערסיטעטן און אָרגאַניזאַציעס מעגן בײַשטײַערן וויסן — אָבער קיין אויטאָמאַטישע ערטער אין דער דירעקציע און קיין וועטאָ־רעכט.

RISE, AI Sweden, NAISS און אַנדערע קענען זײַן צושטעלער און שותּפֿים. זיי וועלן אָבער נישט טאָרן מאַכן דעם פּראָיעקט אָפּהענגיק פֿון זייער טעמפּאָ.

אין דער אַרבעט וועט מען ניצן קינסטלעכע אינטעליגענץ פֿאַר פּלאַנירונג, אײַנקויף, קאָסטן־קאָנטראָל, סימולירן דעם ענערגיע־באַדאַרף און כּסדרדיקן ריזיקאָ־אַנאַליז. יעדעס פֿערטל־יאָר לייגט מען פֿאָר עפֿנטלעך די צײַט, די קאָסטן, די קאַפּאַציטעט און די אָפּווײַכונגען.

דערצו דאַרף מען מאַטעמאַטישע שאַרפֿקייט, טעכנישע דערפֿאַרונג, און די הכּרה, אַז ווער עס וואַרט אויף פֿולער איינשטימיקייט, האָט שוין פֿאַרשפּילט.

2026 ביז 2027: מע באַשליסט און מע הייבט אָן בויען

• מע גרינדעט Sveriges AI-kraftverk AB אין די ערשטע הונדערט טעג פֿון דער רעגירונג.
• מע באַשליסט וועגן 20 ביז 35 מיליאַרד קראָנען פֿאַרן ערשטן נאַציאָנאַלן עטאַפּ.
• מע לייגט תּיכּף אָפּ 1 ביז 2 מיליאַרד קראָנען פֿאַר ערד, פּלאַנירונג, נעץ־אָפּמאַכן, דערלויבענישן, און פֿאַרן באַשטעלן טראַנספֿאָרמאַטאָרס און אַנדער געצײַג מיט לאַנגע ליווער־צײַטן.
• מע גיט אַרײַן שוועדנס בקשה צום גיגאַ־פֿאַבריק־פּראָגראַם פֿונעם אייראָפּעיִשן פֿאַרבאַנד ניט שפּעטער ווי דעם 12טן נאָוועמבער 2026. שוועדן וועט זוכן אייראָפּעיִש געלט — אָבער נישט קיין אייראָפּעיִשן רשות אָנצוהייבן.
• מע קלײַבט אויס דאָס אָרט אין משך פֿון זעקס חדשים. וואָס באַשטימט, איז פֿאַרזיכערטע עלעקטריע, צוויי פֿיבער־פֿאַרבינדונגען, פֿיזישע זיכערהייט און אָרט צו וואַקסן — נישט וועלכע קהילה פֿירט די שענסטע קאַמפּאַניע.
• מע פֿאַרזיכערט ערד און אַ נעץ־אָנשלוס פֿאַר ווייניקסטנס 250 מעגאַוואַט. דער ערשטער אָנשלוס זאָל זײַן 40 ביז 50 מעגאַוואַט, אָבער דאָס גאַנצע אָרט זאָל מען בויען פֿאַר 100,000 פּראָצעסאָרן.
• מע הייבט אָן דערלויבענישן, נעץ־אָנשלוס, אײַנקויף און פּלאַנירונג צו גלײַכער צײַט. שוועדן האָט נישט קיין צײַט צו לאָזן יעדן פּראָצעס וואַרטן, ביז דער פֿריִערדיקער ווערט פֿאַרטיק.

2028: די ערשטע אַנשטאַלט הייבט אָן אַרבעטן

ווייניקסטנס 5,000 פּראָצעסאָרן זאָלן אַרבעטן אין 2028.

• קראַפֿט־באַדאַרף: 10 ביז 15 מעגאַוואַט.
• אינוועסטיציע: 5 ביז 9 מיליאַרד קראָנען.

דעם ערשטן זאַל וועלן ניצן די שוועדישע מעדיצין, שוועדנס פֿאַרטיידיקונג, שוועדישע פֿירמעס, אוניווערסיטעטן און אַמטן, בשעת מע בויט די איבעריקע אַנשטאַלט.

די פּראָצעסאָרן קויפֿט מען אין כּסדרדיקע פּאַרטיעס. שוועדן וועט קיין מאָל נישט אָנפֿילן די גאַנצע אַנשטאַלט מיטן זעלבן דור מכשירים, און דערנאָך צוזען ווי אַלץ ווערט אַלט אין איין מאָל.

2030: נאַציאָנאַלע קאַפּאַציטעט אויף אַן אמת

אין יאָר 2030 זאָלן אַרבעטן ווייניקסטנס 20,000 אַוואַנסירטע פּראָצעסאָרן פֿאַר קינסטלעכער אינטעליגענץ.

• קראַפֿט־באַדאַרף: 40 ביז 50 מעגאַוואַט.
• עלעקטריע־פֿאַרברויך: 0.3 ביז 0.4 טעראַוואַט־שעה אַ יאָר.
• אַלגעמיינע אינוועסטיציע: 20 ביז 35 מיליאַרד קראָנען.
• יערלעכע קאָסטן, אַרײַנגערעכנט דאָס באַנײַען פֿון די מכשירים: 4 ביז 8 מיליאַרד קראָנען.

די מעדיצין און די פֿאַרטיידיקונג באַקומען ספּעציעל באַשיצטע שוועדישע סבֿיבֿות. קליינע פֿירמעס באַקומען רעכן־טשעקן. אוניווערסיטעטן און פֿאָרשונג באַקומען רעזערווירטע קאַפּאַציטעט. קאָמערציעלע און אייראָפּעיִשע קונים צאָלן דעם מאַרק־פּרײַז.

ווען די קאַפּאַציטעט ווערט קנאַפּ, איז דער ענטפֿער: בויען מער. שוועדן וועט נישט אַדמיניסטרירן דלות ווי אַ שטענדיקן מצבֿ. מיר וועלן בויען. אויב מע מוז פֿאָרט מאַכן אַן אַבסאָלוטע בררה, גייען די שוועדישע מעדיצין און שוועדנס פֿאַרטיידיקונג צוערשט. דערנאָך גייען די שוועדישע פֿירמעס. פֿרײַע קאַפּאַציטעט זאָל מען ניצן פֿאַר שוועדישע גרונט־מאָדעלן, פֿאָרשונג, בילדונג, פֿאַרטיידיקונג און פֿאַרקויף אין אייראָפּע.

2030 ביז 2035: מע בויט די גיגאַ־פֿאַבריק

די אויסברייטערונג זאָל גיין ווײַטער צו 50,000 פּראָצעסאָרן אין 2032 און ווייניקסטנס 100,000 פּראָצעסאָרן ניט שפּעטער ווי 2035.

בײַם פֿולן פֿאַרנעם דאַרף מען:

• 75 ביז 125 מיליאַרד קראָנען אַלגעמיינע אינוועסטיציע.
• 200 ביז 230 מעגאַוואַט קראַפֿט.
• 1.6 ביז 2.0 טעראַוואַט־שעה עלעקטריע אַ יאָר.
• 15 ביז 27 מיליאַרד קראָנען יערלעכע קאָסטן, אַרײַנגערעכנט דאָס כּסדרדיקע באַנײַען פֿון די מכשירים.

די מלוכה זאָל פֿאַרמאָגן די פֿירמע, די ערד, די סטראַטעגישע קאָנטראָל און די שוועדישע קאַפּאַציטעט. דער אייראָפּעיִשער פֿאַרבאַנד און די פּריוואַטע ווירטשאַפֿט קענען בײַשטײַערן דורך אינוועסטיציעס, גאַראַנטיעס און לאַנג־טערמיניקע קניות פֿון רעכן־קראַפֿט. זיי מעגן קויפֿן קאַפּאַציטעט — נישט שוועדנס רעכט צו באַשליסן.

דערצו זאָל מען בויען אַ צווייטע אַנשטאַלט, אויף אַן אַנדער אָרט אין לאַנד, פֿאַר רעזערוו־קאַפּאַציטעט און נאַציאָנאַלער ווידערשטאַנד־קראַפֿט.

די קאָסטן זײַנען גרויס. די ברירה איז גרעסער.

שוועדנס קערן־ענערגיע־אַמביציע האָט אַ פּלאַנירונג־ווערט פֿון אַרום 1.3 ביליאָן קראָנען.

דער ערשטער עטאַפּ פֿון קינסטלעכער אינטעליגענץ באַטרעפֿט דערפֿון בערך צוויי פּראָצענט. אַ פֿולע שוועדישע גיגאַ־פֿאַבריק באַטרעפֿט אַרום 6 ביז 10 פּראָצענט.

מיר קענען נישט רעדן וועגן ביליאָנען, כּדי צו פּראָדוצירן די עלעקטריע פֿון דער צוקונפֿט, און דערנאָך ווערן אָפּגעהיט און קאַרג, ווען עטלעכע צענדליק מיליאַרדן דאַרף מען אויסגעבן אויף דער אינפֿראַסטרוקטור, וואָס פֿאַרוואַנדלט אָט די עלעקטריע אין וויסן, פֿירמעס, פֿאַרטיידיקונג און פּראָדוקטיוויטעט.

דאָס איז נישט קיין דאַטן־צענטער־פּראָיעקט.

דאָס איז אַ שוועדישער אינדוסטריע־פּראָיעקט, אַ וויסן־פּראָיעקט און אַ זעלבשטענדיקייט־פּראָיעקט.

אין יאָר 2030 זאָל שוועדן פֿאַרמאָגן אַ באַטײַטיקע נאַציאָנאַלע קאַפּאַציטעט פֿון קינסטלעכער אינטעליגענץ. ניט שפּעטער ווי 2035 זאָלן מיר זײַן איינער פֿון אייראָפּעס פֿירנדיקע פּראָדוצענטן פֿון רעכן־קראַפֿט.

מיר וועלן נישט פּלאַנירן פֿאַרן באַדאַרף פֿון הײַנט. מיר וועלן בויען פֿאַר דער וועלט, וואָס איז שוין אונטער וועגנס.